پیشینه پارچه بافی در تمدن بشربه هزاره های قبل ازمیلاد برمیگردد. پارچه ویا بهتربگوییم پوشش یکی ازنیازهای اولیه بشربوده است که درطول دوره های مختلف تاریخ دارای فرازونشیب بوده است, چه شیوهای تولید آن ویا گونهای تولیدی آن به طوری که دریافته های شهرسوخته با پیدا شدن تعداد قابل توجهی ابزارگوناگون بافندگی وریسندگی چوبی .گلی وسفالی وفلزی که نشانگروجود صنعت بافندگی درآن دوران بوده است ونیزنمونه های اعجاب انگیزی ازپارچه یافت شده این امربه وضوح دیده میشود
مسلما"آنچه که برای باستان شناسان عجیب وسوال برانگیزاست یافت چنین پارچه هایی با چنین کیفیت وچنین گونه های رنگی است, آنچه که برای یافتن عوامل ویا دلایل آن تلاش بسیارمیکنند. نمونه هایی که ازنظر طرح وحتی رنگبندی بسیارنزدیک به پارچه های سنتی است که اخیرا" در سیستان با فته می شده. پارچه های یافت شده اغلب به رنگ قهوه ای و کرم هستند اما بیش ازچندین مورد پارچه های دورنگ از جنس پشم وپنبه برخورد شده است.در مسیر هنرپارجه بافی آنچه ازهزاره های قبل ازمیلاد تا کنون مشخص و مشهور است خود کفایی مردم سیستان درتولید مواد اولیه صنایع مختلف به خصوص پارچهبافی بوده آنچنان که تا همین سده اخیر تمام مراحل تهیه و تولید پارچه توسط خود مردم وخانوادها انجام میگرفته است از مرحله کاشت و برداشت پنبه ویا تهیه پشم وموی دام تا ریسندگی وآماده سازی آنها که همه با ابزار سنتی و ویژه انجام میگرفته است.جالب آست بدانیم درزمان عمرلیث صفاری برای سالها پارچه ای که مخصوص خانه کعبه بافته میشده ازسیستان فرستاده میشده نکته دیگر نزدیکی بافته های اخیر به بافته های یافت شده در شهر سوخته است که تا کنون باقی مانده است. اقلام تولیدی پارچه بافی سنتی سیستان عبارتند از: لنگ(دستمال) ,سریک (بار بند), پتو,شالگردن,پارچه