قداست شال در سیستان:
آفرینش های دستی وسنتی مردمان سیستان اگرچه ازبین رفته ورو به فراموشی هستند اما آن چنان در تاروپود وجودی انسان نقش بسته اند که اگر سالیان سال هم بگذرد باز مفهوم ومعنای خود را ازدست نمی دهند.شال مرگ وزند سیستان همان نام واژه آشنا در ذهن وافکارمردم است که هرچند که این روزها کمتر دست ودل هایی از آسمان برشال زمینی سیستاننقش می آفرینند اما قداست وفرهنگ آن هم چنان در زندگانی مردمان سیستان به چشم می خورد.
ما در سیستان واژه ای به نام گلیم نداریم.بزرگان ونیاکان ما از آن بانام شال یاد می کنند.نوعی شال بزرگ که اندازه آن 10تا20متر وشایدهم بیشتر می رسد که برای عروسی ها وعزا از ان استفاده می کردند.به همین علت از آن باعنوان شال مرگ وزند یاد می شود.
به طور مثال اگرشخصی فوت می کرد همه فامیل وآشنایان برای عرض تسلیت برروی شال رفته ومی گفتند شال عزای فلانی پهن است ما برروی شال عزا می رویم.هم چنین اگر درگیری بین دو خانواده ویا دوطایفه رخ می داد،بزرگان وریش سفیدان برای مشورت کردن وچاره اندیشی گرد هم آمده تا آن مشکل را حل وفصل کنند.و....
شال مرگ وزند سیستان درمناسبات شاد وزیبای مردمان سیستان هم نقش بسزایی داشته است.شالی که تمامیه نقش مایه های خود را از طبیعت زیبای پروردگار گرفته ودر مراسماتی چون فرستادن زوج های جوان به خانه بخت وپهن کردن هفت سین زیبا که مژده سال نو و نوروز را به سیستان می دهد،زیبائی آن را دوچندان کرده است.
امید است روزی چرخه تولید این دست بافته کهن،زیبا وبا ارزش سیستان به چرخش درآید تا این فرهنگها وسنت های دیرینه به خاطرات سپرده نشوند.